• Modekriebels online fashion boutique

DE DICHTBIJNAHEID DER DINGEN

Ik ga even terug in de tijd. Naar de dag dat het maandag was. De 18e van de maand juli in het jaar van 2011. Een popliedje is de pestkop, die mij heel vroeg wakker maakt. Het duurt even tot het tot me doordringt dat het mijn wekkerradio is. Ik kijk op en zie dat het 5.00 uur is. Niet omdat ik ging sporten, zoals ik dat nu ook wel eens doe. Nee in het jaar 2011 was ik nog student en ik werkte op de broodafdeling van de Albert Heijn. 8.00 uur gaat de winkel altijd open en dan moet het brood, de broodjes en de croissants klaar liggen. Dus vanaf 6.00 uur ga je als broodmeisje al aan de bak. Niet altijd een plezierig tijdstip, maar dat je om 15.00 uur weer klaar bent is wel altijd een voordeel.

Ik open het bericht en krijg het Spaans benauwd

“Hi Sjaan, heb je het gehoord van Els?”

Ik zet mijn wekker uit en zoals ik dat altijd doe, kijk ik eerst even op mijn mobiel. Ik zie dat ik een nieuw berichtje heb van mijn vriendin, Simone. Ik open het bericht en krijg het Spaans benauwd van wat ik lees. “Hi Sjaan, heb je het gehoord van Els?”.  Wat er gebeurd is,staat er niet in. Het kan nooit iets goeds zijn. De dood is niet wat dan als eerste in je opkomt. Ze ligt vast in kritieke toestand in het ziekenhuis, maar ze is niet dood. Of misschien is ze wel beroofd door een Afrikaanse bende. Els is namelijk voor vijf weken naar Naminië. Dood? Nee, daar denk je niet gelijk aan. Ik tik een berichtje terug: ‘”Nee, wat is er gebeurd dan? Simone slaapt nu vast nog. Het is immers net 5.00 uur geweest. Tot mijn verbazing hoor ik mijn telefoon weer bliepen. Zo, Simone is vroeg op vandaag. Niks voor haar, gaat er door mijn hoofd heen. Ik open opnieuw het berichtje en lees: “Ze heeft een auto-ongeluk gehad en ze is overleden”. 

Ik kon het gewoon niet geloven.

Met tranen in mijn ogen heb ik mijn moeder wakker gemaakt.

W-a-a-at? Ik wist niet wat ik hoorde. Ik kon het gewoon niet geloven. Met tranen in mijn ogen heb ik mijn moeder wakker gemaakt. “Sorry dat ik je wakker maak mam, maar ik heb zo’n vreselijk nieuws gehoord”. Met groot verdriet vertelde ik het aan mijn moeder. Mijn moeder zei direct, dat het misschien wel niet waar was. Je weet hoe dat gaat. Er gebeurd iets en persoon A vertelt het aan persoon B en persoon B vertelt het weer heel anders aan persoon C. En vervolgens gaat er een verhaal de rondte dat helemaal niet waar was. Daar hoopte ik dan maar op. Maar helaas moesten we dealen met het nieuws dat Els, de meest positieve en stralende persoonlijkheid die ik ken niet meer bij ons was.

16 juli 2011 is de dag dat jij op 27-jarige leeftijd uit het leven werd gerukt en op 4 augustus was de dag dat jij naar jouw rustplaats werd gebracht, door ontelbaar mensen die ontzettend dol op je zijn. Een zee aan bloemen, gekleurde jurkjes en een hoop verdriet is wat ik mij aan deze dag herinner. Het was de meest bijzondere begrafenis die ik ooit heb meegemaakt. Muziek en dans als laatste eer betoog aan jou.

16 mei 2017 op de dag dat jij 33 had moeten worden, heeft jouw vader een boek uitgebracht. ‘De dichtbijnaheid der dingen’. Ik had hier al eerder overgeschreven, dat ik de boekpresentatie heel heftig en emotioneel vond. Stukjes uit het boek werden voorgelezen en je voelde de pijn door merg en been gaan. Natuurlijk wilde ik dit boek lezen, maar ik wilde daar wel de tijd voor nemen. Het boek ging mee op vakantie.

Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Els haar vader. Daarin blikt hij ook terug over gebeurtenissen met zijn ouders en zijn broer Kees. Als je dit boek leest, voel je wat Els haar familie moet doorstaan. Wij zijn ook verdrietig en kunnen ons enigszins voorstellen hoe haar familie zich zouden voelen. Maar als je zelf geen kind of zus hebt verloren kan je nooit weten hoe het echt voelt. Wij missen haar op de dansschool, haar familie mist haar met de feestdagen, met telefoontjes of gewoon de spontane bezoekjes. Het is heel anders en daar sta je niet altijd bij stil. In dit boek lees je hoe zij hun leven na de dood van Els proberen op te pakken. Hoe zij er alles aan doen om de waarheid over het ongeluk boven water te krijgen. Ik heb nooit echt geweten wat er die dag echt gebeurd is. Ik heb altijd gedacht, dat ze door een rukwind veroorzaakt door een vrachtwagen de weg af zijn gereden. En toen ze de weg weer op wilde rijden frontaal op een andere auto zijn gebotst. Maar er zit dus veel meer achter dan dat ik ooit heb gedacht. Ik was woedend toen ik letter voor letter de waarheid in dit boek las. Wat die waarheid is, dat ga ik hier niet vertellen. Dat is ook niet aan mij om dat te doen.

Het boek is heel beschrijvend geschreven,waardoor je helemaal wordt meegenomen. Ik kan je aanraden om dit boek te lezen, ook als je Els niet kent. De dichtbijnaheid der dingen’ is te koop bij iedere boekhandel of online via: boekenroute.nl

 

Voor mijn volgers die Els niet kennen. Els was mijn danslerares. Ze ging met een dansvriendin voor vijf weken naar Namibië om dansles te geven op een Afrikaanse school.

Misschien vind je dit ook leuk...

Laat een reactie achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd