• Modekriebels online fashion boutique

MINDER VLEES ETEN

Als klein meisje was ik al ontzettend gek op dieren. Mijn moeder heeft denk ik nog steeds een trauma aan mijn gezeur over een page pup. Je weet wel zo’n schattig donsje van een labrador uit de page-reclame. Heus niet dat die in huis kwam. Ik hoor het mijn moeder nog zeggen: “dan kan ik iedere keer die hond gaan uitlaten”. Dus toen ik voor mijn eigen huisje boompje ging, was daar één jaar later het beestje.

Rescue Ranger

En dat was niet het enige. Nee, ik was een ranger van het WNF. Samen met mijn nichtjes heb ik gestreden voor de gorilla en de ijsbeer. Bij mij thuis hadden we tijdens een verjaardag de tuin omgebouwd tot een museum. Iedereen die ons museum wilde bewonderen moest centjes betalen. 50 gulden hadden we opgehaald voor de gorilla. Wat waren we trots. Datzelfde deden we ook voor de ijsbeer, maar dan bij mijn nichtjes thuis. We hadden kalenders gemaakt en weet ik wat nog meer. Dat gingen we verkopen. Wat vonden wij dat toch leuk om te doen.

Paardenmeisje

Vanaf mijn achtste was ik een ontzettende paardenmeisje. Dat ging van één keer in de week naar twee keer in de week op les. En dan heb ik het nog niet eens over de verzorgpony’s gehad. Ik was zo’n beetje bijna iedere dag op de manege. Wat was ik blij als het vakantie was. Dan ging ik op mijn fietsje met mijn poetsbak achterop, cap op de kop en de zweep in de hand naar de manage. Stipt 8 uur stond ik samen met mijn vriendinnetje al in de stallen. Wat we dan deden? Alle pony’s poetsen, helpen bij de beginnerslessen en zelfs poepscheppen. Ja, dat deden wij ook gewoon.

En dan word je ouder

En dan ga je meer nadenken over het leven. Er gebeurt een hoop ellende in de wereld. Dingen, waarvan ik ze niet kan begrijpen. Jij vast ook niet. De wereld redden dat kunnen we niet. Wat we wel kunnen is de wereld mooier maken. Al zijn het maar hele kleine stapjes die je neemt. Voor je medemens, het milieu, maar ook voor de dieren.

Toen wij op vakantie waren hebben we heel veel dieren gezien. Van wilde pijlstaartroggen tot dolfijnen. Wat word ik daar gelukkig van zeg. Ik zei toen ook tegen mijn lief, “Ik ben eigenlijk dol op dieren, waarom eet ik eigenlijk vlees”. Waarop we allebei antwoorden, dat we vlees ook wel echt ontzettend lekker vinden. Ik ben er ook niet op tegen om vlees te eten. Dieren eten elkaar ook op om te overleven. Alleen die massaproductie en dierenleed, dat hoeft voor mij dan weer niet. Wij mensen eten zoveel vlees. Dat is echt niet nodig. We hebben dus ook bedacht om een vleesloze dag in te lassen. Dan kan je denken, wat maakt die ene dag nou uit. Wat ik al zei, alle beetjes helpen. Daarnaast hebben we er ook voor gekozen om alleen goed vlees te eten. Met goed vlees bedoel ik vlees, waarvan de dieren een goed leven hebben gehad. Dat proef je niet alleen terug in de kwaliteit. Er zit ook veel minder troep in. Dus dat is een win-win situatie.

En dat is nog niet alles

Als je dan zo aan het nadenken bent over het minderen van vlees eten, dan wil je ook wel wat meer weten. Ik ben dus een beetje het internet gaan afspeuren en daar kwam ik dus dingen tegen, waar ik nooit bij stil heb gestaan. Wist je dat het produceren van vlees echt heel slecht is voor het milieu? Door het houden van vee komen er gassen vrij die weer van invloed zijn op het broeikaseffect en klimaatsverandering. Wat ik nu ga vertellen daar schrok ik echt van. Voor het produceren van 1kg rundvlees wordt 15.000 water verbruikt. Dit is toch bizar hoeveel?

Ik kies dus voor minder en beter vlees. Voor de dieren en het milieu. Al zouden we allemaal al één dag minderen, dan maken we samen de wereld een stukje mooier. En geloof me, als je een keer echt goed vlees eet, dan wil je ook niet meer anders.

Doe je met mij mee?

 

Abonneer je op YouTube

 

Misschien vind je dit ook leuk...

Laat een reactie achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd